Life Force

We kunnen ons afvragen, ligt onder het magnetiseren ook een natuurkundig concept? Ik kom daarbij vanuit de kwantumfysica op zgn. excitaties, frequenties en coherentie. Lees en huiver ; )

Moleculen en quarks

Moleculen bestaan uit atomen, die op hun beurt weer bestaan uit een kern van protonen & neutronen en een wolk van elektronen waarbij de protonen en neutronen uit nog fundamentelere deeltjes bestaan, quarks genaamd. Quarks zijn zgn. 'excitaties' van quark-kwantumvelden.
In de moderne kwantumveldentheorie, de wiskundige taal van het zgn. natuurkundige 'Standaardmodel', heeft het woord 'excitatie' een heel precieze en fundamentele betekenis. In deze context zijn quarks (en alle andere elementaire deeltjes) geen minuscule balletjes, maar manifestaties van onderliggende velden!

Quarks, gluonen, hadronen en trilling

Wanneer quarks met elkaar wisselwerken (bijvoorbeeld om protonen en neutronen te vormen), doen ze dat door andere velden te exciteren, zoals het gluonenveld.
De kracht die quarks bij elkaar houdt, wordt namelijk overgedragen door gluonen, die zelf ook weer excitaties zijn van het gluonenveld.
Hadronen zijn daarbij gebonden toestanden van quark- en gluonveldexcitaties. Beide hebben frequenties als onderdeel van hun kwantumgolfkarakter!
Een gluon is een elementair deeltje dat in het standaardmodel van de deeltjesfysica de sterke kernkracht overbrengt tussen quarks. Het gluon is dus het krachtdeeltje (boson) dat quarks als het ware bij elkaar “lijmt” binnen protonen, neutronen en andere hadronen.
Het dominante 'materiaal' in hadronen is in feite de energie van de gluonvelden die alles bij elkaar houden.
Dit kwantumveld is de reden waarom natuurkundigen dingen zeggen als "Alle materie is trilling in kwantumvelden". Een ingrijpende verschuiving van het idee dat deeltjes kleine biljartballen zijn naar het idee dat ze excitaties zijn in fundamentele velden die de hele ruimte doordringen.

Excitaties?

Onthoud dat een deeltje dus een zgn. excitatie is van een onderliggend veld. Maar wat is precies een excitatie? In de kwantumfysica wordt het gezien als een golf. En, elke golf heeft een frequentie.

Dit was het revolutionaire inzicht van Louis de Broglie in 1924: aan elk deeltje is een golf gekoppeld, en de frequentie van die golf is evenredig aan de energie van het deeltje.

De vergelijking is prachtig eenvoudig: E = hf, waarbij:
E de energie van het deeltje is (inclusief de massa-energie uit het Higgs-veld).
h de constante van Planck is (de fundamentele omrekeningsfactor tussen energie en frequentie).
f de frequentie is.

De eerste functie van frequentie is dat ze bepaalt wat een deeltje is: het type deeltje (elektron, quark, foton) en de toestand ervan (in rust, in beweging, geëxciteerd). 

Waarom exciteren elektronen, quarks en fotonen?

Hier wordt het pas echt mooi. Hoe werken twee kwantumvelden op elkaar in? Waarom wisselen ze energie uit? Het diepste antwoord is resonantie!

Stel je voor dat je twee stemvorken hebt. Als je de ene aanslaat en deze dicht bij de andere brengt, gaat de tweede alleen trillen als deze dezelfde eigenfrequentie heeft. Als hun frequenties verschillen, gebeurt er niets. Energie wordt het meest efficiënt overgedragen wanneer de frequenties overeenkomen.

Kwantumvelden werken op precies dezelfde manier op elkaar in. Een interactie kan alleen plaatsvinden als er een frequentieovereenkomst is tussen de betrokken velden. Dus, de eerste rol van frequentie: het bepaalt wat een deeltje is. Het type deeltje (elektron, quark, foton) en de toestand ervan (in rust, in beweging, geëxciteerd) zijn allemaal gecodeerd in de frequentie.

Een andere functie van frequentie is dat deze bepaalt welke interacties mogelijk zijn. Het universum is een enorm netwerk van gekoppelde oscillatoren, en energie stroomt alleen daar waar frequenties in resonantie zijn.

'Wie' bepaalt wat 'existeert' / exiteert?

Weten we niet! We weten wel hoe energie uitgewisseld wordt en hoe materie ontstaat, we weten wetenschappelijke gezien niet waarom dit gebeurt en 'wie' dit eventueel aanstuurt. Het antwoord hierop kunnen we volgens natuurkundige principes niet met ons verstand vinden omdat wij als energetische bron het antwoord op die vraag al inleggen vanuit het stellen van die vraag. ( Zie ook het zgn. 2 spleten experiment ). We komen wetenschappelijk gezien dan ook uit op de zgn. Kennistheorie. Betrokken vraag zelf is volgens de Kennistheorie onoplosbaar omdat elke uitspraak over een werkelijkheid-onafhankelijk-van-waarneming een contradictie is. Je kunt niet over een werkelijkheid spreken los van de waarneming, want spreken en denken zijn zelf al waarnemingsvormen.

Een spirituele bron van benadering hierbij is de Bhagavad Gita. In hoofdstuk 7 wordt nemelijk het bestaan van een 'ziel' / 'veld' benoemd, iets wat losstaat van ons brein, de hardware. Een bewustzijnsveld dat een gebundelde exitatie zou zijn van coherente kwantumvelden uit 'Goddelijke' bron dat zich na de dood van je lichaam weer verder ontwikkeld in het grote kwantumveld. 'Ziel' als bundeling ook van gerichte kwantumvelden die zich als zgn' karma ( energie die uitgewerkt wil worden, die coherentie zoekt ook ) aandient en die ons op intuitief niveau (kan) aansturen als we dat toelaten. Een veld dat zichzelf wil uitdrukken in ervaringen, materieel en immaterieel volgens de meeste zgn. ingewijden / goeroe's.
( Goddelijk staat hier tussen aanhalingstekens omdat dit een nadere definitie vergt wanneer je dit duidelijker uitgelegd wilt krijgen ).

Magnetiseren en excitaties

Een beetje ingewikkeld wellicht allemaal. Wat ik met die processen uit de kwantumfysiaca echter wil aangeven is dat genoemde principes van excitaties, frequenties en coherentie ook de basis vormen van het magnetiseren. Wat is volgens mij de overeenkomst?
Een magnetiseur richt zich voordat hij/zij gaat magnetiseren eerst op zijn eigen kwantumvelden en die van zijn helpers ( lichtwezens ) door concentratie, aanroeping en/of mantra's. Legt daar vervolgens twee intenties (excitaties) neer. Stemt zich dan af op het auraveld van een client en creeert vanuit de intentie van genezing automatisch coherentie van frequenties met de client. Dit proces wordt als beginnend magnetiseur vaak bewust ingezet, na veel oefening en routine gaat dit vaak onbewust.
Hoe ik dit zelf ervaar? Als ik een intentie neerleg van verbinding en heling, ervaar ik dat vervolgens direct fysiek terug als een flinke warmtegolf als bevestiging. Vaak nog met extra informatie over een client.  Op dat moment sta ik met deze intentie (excitatie) in verbinding met dit universele kwantumveld en voel ik de energie uit mijn energieveld naar een client stromen. Er wordt daarbij automatisch coherentie gecreeerd.

Theorieen over verbinding met 'de kosmos' / met een kwantumveld

Er zijn verschillende theorieen op dit gebied. Sommigen zeggen dat de zgn. pijnappelklier dit regelt omdat deze gevoelig is voor elektromagnetische velden, die gevoeligheid daarvoor is inmiddels wetenschappelijk aangetoond. Sommigen bronnen beweren dat dit via je zgn. kruinchakra geregeld wordt, anderen denken dat dit via het zgn. derde oog chakra geregeld wordt en de laatste tijd is het hartchakra meer in beeld omdat het zo'n groot elektromagnetisch (meetbaar) veld produceert en hersenachtige cellen lijkt te bevatten. Sommigen wijzen verder op  de nodige verbinding die je legt tussen je sacraal- en hart chakra die je daarop traint door meditaties en mantra's. Volgens andere interpretaties gaat het niet om één klier of chakra, maar om de samenhang van het gehele systeem. Wanneer de hersenen gesynchroniseerde gammagolven produceren (vooral tijdens diepe meditatie), zouden de hersenen functioneren als een meer samenhangend systeem dan regulier. Sommige theoretici (zoals Karl Pribram met zijn “holografische hersentheorie”) hebben gesuggereerd dat deze geconcentreerde samenhang toegang zou kunnen bieden tot informatie die buiten de lokale ruimte-tijd ligt.
Zowel de holistische, de wetenschappelijke, de filosofische als de meer spirituele kaders benaderen het fenomeen dus gewoon vanuit verschillende invalshoeken. In principe vullen ze elkaar ook aan, sluiten ze elkaar absoluut niet uit zoals we vroeger dachten.

Conclusies

Alle wegen lijken uit te komen op hetzelfde inzicht: kwantumvelden worden niet door 1 enkel fysiek orgaan ‘aangeraakt’ maar zijn we er volledig in ondergedompeld, we bestaan er zelfs uit. Je lichaam, je hersenen, je klieren – het zijn allemaal excitaties van kwantumvelden. Er is in principe dan ook geen sprake van ‘contact maken’, omdat er geen scheiding is, afscheiding is een illusie. Uiteraard is er wel sprake van concentratie op een kwantumveld bij het magnetiseren, dat noemen we voor het gemak dan maar contact maken met.
Of we het nu kwantumverstrengeling, non-dualiteit of het verenigde veld noemen – de onderliggende werkelijkheid is blijkbaar één, en wij zijn er deel van, geen waarnemers die erbuiten staan. Wellicht een goed uitgangspunt ook om alle tegenstellingen tussen mensen in dit kader ook te zien als een illusie en onszelf meer te ervaren als een tijdelijke kwantumexcitaties die een aardse ervaring willen opdien via de energetische hardware waar we in rondlopen met de naam Piet of Klaske.
De bron van dit alles? Heb op basis van koppeling van alle inzichten, ook vele hier niet genoemde, een vermoeden. Kan dat toelichten in een persoonlijk gesprek voor wie dat waardeert en vooral buiten 'bestaande' kaders durft te denken.

Schilderij: Herschepping kosmos.